De vliegende zoetekauwen van TUI fly

zondag, 1 maart 2026 (07:05) - Upinthesky.nl

In dit artikel:

Ik stapte het vliegtuig in en alles plakte van het snoep — een droombeeld dat de schrijver gebruikt om TUI fly’s opvallende Haribo‑vliegtuigen te introduceren. Zijn eigenlijke belevenis speelt zich af op 1 mei 2009 tijdens een spottersdag op het Zuschauerterrasse van Düsseldorf: een zonovergoten vrije dag, kinderen die hemelhoog “Haribo!” schreeuwen en een kraampje bij de verkeerstoren dat dankbaar profiteert van de toestroom van zoetekauwen.

TUI fly liet tussen 2008 en 2010 drie Boeing 737-800’s volledig in Haribo‑decor spuiten; ze functioneerden als vliegende billboards en waren geliefd onder spotters en publiek. De kisten hadden elk een eigen, herkenbaar ontwerp en loopbaan:

- D-AHFM (eerste Haribo‑machine): in december 2008 in Maastricht in gebruik genomen met een donkerblauwe romp, gele accenten en op de romp groot “Haribo” plus de tekst “GoldbAIR” onder de cockpit. De staart droeg een lachende beer die goudbeertjes strooide. Deze 737 verliet TUI in 2013 en vloog daarna onder Jet2 als G‑GDFW.

- D-ATUD (gouden uitvoering): in januari 2010 verschenen, volledig goudkleurig en bedekt met tientallen “Goldbären” langs de romp; onder de ramen stond “HaribAIR Boeing 737-800”. Deze machine kreeg in 2016 weer de reguliere TUIBlue‑uitstraling, werd in 2021 bij Wilmington Trust Co geregistreerd en omgebouwd tot vrachtvliegtuig; WestJet nam de kist in 2023 over. In 2025 werd de 737 buiten gebruik gesteld en sindsdien staat zij in opslag in Tucson.

- D-ATUJ (Tropifrutti‑livery): de kleurrijkste van het stel, met paradijsvogel, tropische vruchten en roze “Haribo Tropifrutti”‑letters op een groenblauwe romp; de plaknaam onder de cockpit luidde “Paradiesvogel Boeing 737-800”. Deze kist droeg de speciale jas tot 2018, kreeg daarna de standaard TUI‑kleuren en vliegt sinds 2024 vanuit België als OO‑TUJ.

De schrijver schildert hoe die liveries de luchthaven veranderden in een kermis van kleur en geur: kinderen en ouders stonden rijen dik, spotters hadden een makkelijke dag en het snoepkraam draaide op volle toeren. Naast Haribo waren er bij TUI ook andere reclamelakken (zoals Bärenmarke, Ein Platz an der Sonne, Mein CEWE Fotobuch, TUIBlue en ICE Im Zug zum Flug). Concurrent XL Airways Germany imiteerde later het concept met eigen reclamevliegtuigen.

De tekst mengt luchtvaartfeiten met persoonlijke anekdotes en ironische observaties — van de kinderstemmetjes en hun bedelende ouders tot een mysterieuze man met hoed en zonnebril die de vertoning met een grijns bekijkt en “wel tandarts” moet zijn. De schrijver sluit af met een knipoog: de vliegende zoetekauwen waren een genot voor spotters én reclame‑effectief, en het doet hem soms nog afvragen of de goudbeertjes bij instap niet zomaar op de vloer lagen.

Kortom: TUI fly’s Haribo‑liveries waren kleurrijke marketingstreken die tussen eind 2008 en eind 2010 begonnen, veel publieke aandacht trokken en ieder toestel een eigen, later uiteenlopende levensloop bezorgden — van re‑paint naar TUI‑standaard, verhuizing naar andere maatschappijen, ombouw tot vrachtvliegtuig en uiteindelijk opslag of herregistratie in andere landen.