"Je weet niet of het puin is of menselijke resten": Mathieu patrouilleerde als militair op luchthaven toen bommen ontploften
In dit artikel:
"Wat mij het meeste bijblijft, is het geschreeuw van de mensen." Met die woorden blikt Mathieu terug op 22 maart 2016 in de VRT-documentaire '22/3, 10 jaar geleden', waarin 11 slachtoffers, nabestaanden, hulpverleners en speurders het drama reconstrueren. Mathieu was die ochtend als militair op de luchthaven van Zaventem in operatie: sinds de aanslagen in Parijs van november 2015 stond de luchthaven onder een verhoogd dreigingsniveau en zijn ploeg patrouilleerde continu bij de vertrekhal.
De bewakingsbeelden in de documentaire tonen stap voor stap hoe de terroristen het gebouw binnentreden, hun rugzakken plaatsen en de bommen activeren. Exact om 7.58 uur ontploft in de vertrekhal bij incheckrij 11 van Delta de eerste bom; elf seconden later volgt een tweede ontploffing nabij rij 4 en de roltrappen naar het treinstation. Op hetzelfde moment blijkt ook in Brussel een aanslag in metrostation Maalbeek te hebben plaatsgevonden. In totaal vielen die dag in België 35 doden; in Zaventem alleen al stierven 18 mensen, van wie de namen in het verslag worden opgesomd.
Mathieu beschrijft hoe de vertrekhal binnen enkele seconden verandert in een oorlogszone: verbrande lichamen, veel stof en chaos. Als eerstehulpverlener improviseert hij om massale bloedingen te stelpen, maar geeft ook toe dat hij mensen heeft moeten laten liggen omdat de situatie overweldigend was — iets wat hem nog altijd zwaar zit. Het bericht dat er nog een derde bom was en de daaropvolgende evacuatie brachten paniek en de instinctieve drang om eigen veiligheid en die van familie te beschermen.
De documentaire behandelt niet alleen de minutieuze reconstructie van de daders — die via camerabeelden en getuigenissen konden worden gevolgd van taxi tot ontploffing — maar ook de nasleep: een zeven maanden durend assisenproces leidde tot veroordelingen (zes daders volledig schuldig, twee deels). Voor overlevenden en hulpverleners blijft de impact levenslang; Mathieu spreekt van flashbacks in drukke ruimtes en het blijvende gevoel van schuld dat hij overleefde terwijl anderen levenslang gehandicapt raakten of omkwamen.
Wie na het zien van de documentaire met de gebeurtenissen worstelt, krijgt ook praktische informatie: Tele-Onthaal is 24/7 bereikbaar op 106 (ook chat via tele-onthaal.be); jongeren kunnen terecht bij Awel op 102 of via awel.be.