Verrassend groot op Schiphol: easyJet, de oranje prijsvechter
In dit artikel:
easyJet vanuit Amsterdam naar Nice: een persoonlijke terugblik op prijs, service en materiaal
Een recente reis met easyJet tussen Schiphol en Nice levert een goed beeld op van de prijsvechter: vlot, vriendelijk en no-nonsense, maar met beperkte franje. De auteur vloog met hetzelfde toestel (Airbus A319, registratie OE-LKP) heen en terug en beschrijft zowel praktische zaken als de staat van de vloot en de gevolgen van Brexit voor de maatschappij.
Wat direct opvalt is het boekings- en betaalproces: easyJet accepteert de grote credit- en debitcards (Visa, Mastercard, American Express), maar lokale betaalmethoden als iDEAL zijn niet altijd beschikbaar. Dat voelt vreemd gezien de sterke positie van easyJet op Schiphol — in 2024 de tweede maatschappij op basis van passagiersaantallen achter KLM.
Op Schiphol opereert easyJet veelal vanaf pier M (lounge 3), een afgescheiden plek voor Schengenvluchten van prijsvechters. De faciliteiten zijn sober: beperkte zitplaatsen, weinig horeca/winkels, geen loopbrug (boarden via trap). Voor spotters en fotografen is zo’n opstelling wel aantrekkelijk; voor reizigers minder bij slecht weer.
Aan boord ervaart de schrijver een hartelijke, behulpzame bemanning. Kleine extra’s zoals het zonder vragen opbergen van een rolkoffer vielen op. Service aan boord is betaalbaar, met een vooraf te bekijken en te bestellen aanbod via de website of het magazine in de cabine. Tijdens de terugvlucht zorgde lichte turbulentie boven de Alpen voor extra veiligheidsmaatregelen; een vertraagde vertrek werd door een staartwind toch deels ingehaald, met vroegere landing dan gepland.
Technisch en comfortabel: de A319 waarin gevlogen werd telt 156 economy-plaatsen in een 3-3 indeling. Stoelen zijn donkergrijs met oranje accenten, 46 cm breed; laadpunten ontbreken. De beenruimte wordt als krap ervaren (vermeld: 74 cm); de beste plekken voor extra ruimte zijn bij de nooddeuren of helemaal voorin (rij 1), waar ook kleine nadelen aan zitten, zoals minder opbergruimte onder de stoel. Tafeltjes zitten verstopt in de armleuning en zijn compacter dan de gebruikelijke tray tables.
Fleetvernieuwing en Brexit-effecten: easyJet stapt geleidelijk van de oudere A319 af naar grotere, moderne NEO‑types waarmee meer passagiers kunnen worden vervoerd zonder extra slots. De OE-LKP (oorspronkelijk G-EZDS, toegevoegd in november 2008 en later als OE-LKP geregistreerd) maakte deel uit van een groep toestellen die om administratieve redenen naar Europese registraties werden overgezet toen Brexit de regels voor eigendom en zeggenschap aansprakelijker maakte. Inmiddels bestaat een groot deel van de Schiphol-vloot uit NEO’s, die stiller en zuiniger zijn dan de A319.
Hygiëne en praktische waarschuwingen: cabinepersoneel ruimt veel op tijdens korte omlooptijden, maar er komen nog vervuilde plekken voor (een babyluier in een stoelzak werd genoemd), waardoor schoonmaakteams soms nodig zijn. Reizigers wordt aangeraden zelf een desinfecterend doekje mee te nemen, vooral voor de tray table — het meest vervuilde oppervlak.
Eindoordeel: de auteur zou opnieuw met easyJet vliegen vanwege de vriendelijkheid en de scherpe prijs. Verwacht geen luxe: de basisprijs dekt alleen het noodzakelijke; voor extra’s (ruimbagage, eten, beenruimte) wordt bijbetaald. Voor wie goedkoop en efficiënt van A naar B wil reizen, blijft easyJet een aantrekkelijke keuze, terwijl de vlootmodernisering positieve effecten heeft voor capaciteit en milieu-impact op termijn.